เมื่อไม่นานมานี้แม่ของผมบอกกับผมว่าอยากไปทำงานเป็นหมอนวดกับเพื่อนที่กรุงเทพแต่เขาไม่ได้บอกรายละเอียดอะไรกับผมหรือว่าน้องสาวของเขาเลย แล้วช่วงวันที่18-19 แม่ผมตัวลับๆล่อๆแอบไปโทรคุยกับใครไม่รู้อยู่หลังห้องเป็นประตูเลื่อนกระจกผมไม่ค่อยได้ยินครับแต่เหมือนจะไม่ได้คุยกันดีสักเท่าไหร่จากน้ำเสียงของแม่ผม
บอกแค่ว่าจะไปวันที่25 แล้วก็ยืมเงินน้องสาวติดตัวไปด้วย วันแรกผมยังติดต่อกับแม่ได้อยู่ เขาบอกว่าโอเครดีเขาสบายดีพอผมถามเขาว่าเปิดกล้องได้มั้ยเขาก็ตัดบทมาว่าแม่กำลังข้ามถนนอยู่แค่นี้นะลูกแล้วก็หายไปเลยวันต่อมาผมก็ไม่สามารถติดต่อไลน์ได้เขาบอกว่าเขาไม่มีเงินเติมเน็ตผมก็โอเครก็คุยกันไปสักพักจนผมถามแม่แบบจริงๆจังๆว่าตอนนี้แม่อยู่ที่ไหนแต่เขาก็ดูรนๆถามว่าลูกจะมาตามหาแม่หรอผมก้ตอบแม่ไปว่าไม่ผมแค่อยากรุ้เฉยๆว่าแม่อยู่ที่ไหนแต่แม่ก็ไม่ยอมบอกผมเขาบอกแต่ว่าไม่ต้องเป็นห่วงแม่แม่เอาตัวรอดได้เองถ้าเกิดว่าเป็นอะไรขึ้นมาเดี๋ยวก็มีคนโทรหาน้องสาวของแม่แหละ ผมเลยโกรธแม่เอามากๆ ว่าแค่นี้ทำไมถึงไม่ยอมบอกลูกแม้แต่น้องสาวของแม่เองแม่ก็ไม่บอก ผมเลยตอบกลับแม่ด้วยความที่ว่าตัวเองน้อยใจแม่เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว อือไม่เป็นไรเดี๋ยวก็มีคนโทรหาเองแหละถ้าเกิดว่าเป็นอะไรขึ้นมา แล้วผมกกดวางสายไปหลังจากวันนั้น ผมก็พยามโทรหาแม่ทุกวันแต่สายก็ไม่ติดเลยครับมันขึ้น ว่ากำลังโอนสายฝากหมายเลขโทรกลับตลอดผมเลยไปหาข้อมูลว่าทำไมถึฃขึ้นแบบนี้ คงไม่ปิดเครื่องก็แบตหมด ปกติเขาคงต้องหาวิธีติดต่อกลับมาแล้วหรือไม่ก็ยืมโทรศัพท์ของเพื่อนเขาถ้าเขาไม่เป็นอะไรจริงๆตอนนี้ผมเป็นห่วงๆเขามากๆเลยครับแต่ก็ไม่รุ้ว่าจะติดต่อยังไง ญาติที่กรุบเทพก็ไม่มีด้วย พอผมเห็นข่าวคยหายตัวไปผมก็เริ่มกังวลเครียดมากๆเลยครับ พึ่ง3-4วันแต่ผมตื่นตูมมากๆเพราะผมแทบจะไม่เหลือใครอีกแล้ว ผมอยากเล่าในส่วนก่อนหน้านั้นด้วยเรื่องมันยาวมากๆแต่กลัวเรื่องความเป็นส่วนตัว ผมเองก็ไม่รู้วิธีการลบโพสด้วยครับแต่มันอึดอัดไม่รู้ว่าจะระบายออกมายังไงครับเพราะผมเป็นลูกคนเดียวไม่มีพ่อส่วนน้าอาเองก็มีครอบครัวกันหมดแล้วเลยเกรงใจพวกเขาในช่วงปีใหม่น่ะครับ
แม่ผมหายไปในกรุงเทพผมสามารถทำอะไรได้บ้างมั้ยครับ
บอกแค่ว่าจะไปวันที่25 แล้วก็ยืมเงินน้องสาวติดตัวไปด้วย วันแรกผมยังติดต่อกับแม่ได้อยู่ เขาบอกว่าโอเครดีเขาสบายดีพอผมถามเขาว่าเปิดกล้องได้มั้ยเขาก็ตัดบทมาว่าแม่กำลังข้ามถนนอยู่แค่นี้นะลูกแล้วก็หายไปเลยวันต่อมาผมก็ไม่สามารถติดต่อไลน์ได้เขาบอกว่าเขาไม่มีเงินเติมเน็ตผมก็โอเครก็คุยกันไปสักพักจนผมถามแม่แบบจริงๆจังๆว่าตอนนี้แม่อยู่ที่ไหนแต่เขาก็ดูรนๆถามว่าลูกจะมาตามหาแม่หรอผมก้ตอบแม่ไปว่าไม่ผมแค่อยากรุ้เฉยๆว่าแม่อยู่ที่ไหนแต่แม่ก็ไม่ยอมบอกผมเขาบอกแต่ว่าไม่ต้องเป็นห่วงแม่แม่เอาตัวรอดได้เองถ้าเกิดว่าเป็นอะไรขึ้นมาเดี๋ยวก็มีคนโทรหาน้องสาวของแม่แหละ ผมเลยโกรธแม่เอามากๆ ว่าแค่นี้ทำไมถึงไม่ยอมบอกลูกแม้แต่น้องสาวของแม่เองแม่ก็ไม่บอก ผมเลยตอบกลับแม่ด้วยความที่ว่าตัวเองน้อยใจแม่เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว อือไม่เป็นไรเดี๋ยวก็มีคนโทรหาเองแหละถ้าเกิดว่าเป็นอะไรขึ้นมา แล้วผมกกดวางสายไปหลังจากวันนั้น ผมก็พยามโทรหาแม่ทุกวันแต่สายก็ไม่ติดเลยครับมันขึ้น ว่ากำลังโอนสายฝากหมายเลขโทรกลับตลอดผมเลยไปหาข้อมูลว่าทำไมถึฃขึ้นแบบนี้ คงไม่ปิดเครื่องก็แบตหมด ปกติเขาคงต้องหาวิธีติดต่อกลับมาแล้วหรือไม่ก็ยืมโทรศัพท์ของเพื่อนเขาถ้าเขาไม่เป็นอะไรจริงๆตอนนี้ผมเป็นห่วงๆเขามากๆเลยครับแต่ก็ไม่รุ้ว่าจะติดต่อยังไง ญาติที่กรุบเทพก็ไม่มีด้วย พอผมเห็นข่าวคยหายตัวไปผมก็เริ่มกังวลเครียดมากๆเลยครับ พึ่ง3-4วันแต่ผมตื่นตูมมากๆเพราะผมแทบจะไม่เหลือใครอีกแล้ว ผมอยากเล่าในส่วนก่อนหน้านั้นด้วยเรื่องมันยาวมากๆแต่กลัวเรื่องความเป็นส่วนตัว ผมเองก็ไม่รู้วิธีการลบโพสด้วยครับแต่มันอึดอัดไม่รู้ว่าจะระบายออกมายังไงครับเพราะผมเป็นลูกคนเดียวไม่มีพ่อส่วนน้าอาเองก็มีครอบครัวกันหมดแล้วเลยเกรงใจพวกเขาในช่วงปีใหม่น่ะครับ